Kapat
Şiir 749 0

Uçurumdaki Ölü / Deniz ÖZDEMİR

UÇURUMDAKİ ÖLÜ

Olmaya yüz tutmuş dünyanın
Kaybolan çocuğuyum.
Savurganlığım bu yüzden
Bu yüzden içimdeki anlam kargaşası .
Tahta kılıç…
Kendimle savaşırken cesaret bulduğum
Ve onun bu savaşta bana vaat ettiği güven…
Benliğimi ararken yüz göz oluyorum geceyle.

 

Uçurumdaki ölüden anlıyorum.
Gece,
Kahramanlarını yitiriyor bir bir.
Üstelik hakiki savaşta insanlık da yitiriliyor.

 

Tenlere değen sıcak, acımasız, bir o kadar da
Kendisine borçlu hissettiren göz yaşlarıyla
İnsanlar onları yad ediyor
Etraf soluksuz ve çılgın ağıtlarla yankılanıyor
Bir çare , tek sığınak
Karanlık oluveriyor insanlığa .
Cinlerin hüküm sürdüğü bu kuytuda
Karanlık birden bire ürkek bir ceylana bürünüyor .
Tanrı ,
Cengaver çocukların aksine ,
Ölülerden korkan bir asır bahşediyor .
Bütün bu ıstırap verici hülya içinde
Kendimi bulduğum bir gecede
Ve gecelerin ansız bir rüyasında
Çocukların dünyama bıraktıkları resim
Kısa boylu , sarışın , toprağa saçını her savuruşunda
Biraz insanlık bırakan bitap bir çocuk .
Şimdi yürek çürümüş bir bedende
Korkusuzca direnen şiir olmuş .

 

O şiir ki ;
Cesaretinin var olan gücüyle
Hesap sormaya kalkışıyor .
Yürüyor , yürüyor ve direniyor .
Sevgilinin kabrine yağmur yağdıracak
Kadar dua ile direniyor .

 

O şiir ki ;
Sinmiş ,
Bir o kadar da kaybolmuş bir çocuk aslında
Ölülerden medet umuyor
Onlarda yaşıyor
Ve onlarla hüküm sürüyor .
Bütün çaresizliklerin elinden tutan
Bir yağmur iniyor memleketime
Önce günahları temizliyor
Sonra toprağa düşüp ölüleri…
Her ölüdeki iyiliği alıp
Yeryüzüne bağışlıyor .
Önce merak uyandırıyor
Sonra güzelliği ile büyülüyor .
Düşünüyorum
Kaç güz geçti daha aradan
Böyle günahkar ?
Kaç zamandır yağıyor yağmur ?
Kaçın çocuklar ,
Dirilen ölüler hesap sormaya geliyor .
TANPINAR ŞİİR YARIŞMASINA GÖNDERİLEN ŞİİR .

DENİZ ÖZDEMİR

Bir Cevap Yazın