Kapat
Şiir 6.407 0

Mevsimlerden Kış / Furkan DABAN

 

Mevsimlerden kış.
Çıkıyorum sokağa montumu alıp.
Sessizliği bozuyor rüzgarın keskin uğultusu,
Eğiyorum kafamı kapanıyorum çaresizce.
Havanın soğuğu ve yalnızlığım,
Onları da aldım yürüyorum ıssız sokaklarda.

Bir gülen yüz görüyorum,
Sevecen ve sıcak kanlı tavırla selamlayan
Yüzümü güldürüyor tanımadığım bu kişinin hoş tavrı.
Yalnızlığımdan kurtarıyor beni gördüğüm eski dostlarım.
Sessizliği bozuyor arabanın içinde kornaya basan adam.
Kendimi daha iyi hissedip devam ediyorum yürümeye.

Dalıyorum bir ara,
Bir caddeye geliyorum ve kar başlıyor,
Havaya bakıyorum.
Hipnotize oluyorum sanki kar tanelerinin düşüşüne,
Lanet okuyorum içimden,
Bu manzaranın böyle bir gürültüde ve kirlilikte olmasına.

Uzaklaşıyorum;
Kendimden, gürültüden,insanlardan
Neden oluyor buna insanların sahteliği
Kalpsizliği, karaktersizliği, kendini bilmezliği
Sevecen ve iyimser tavrımı kaybediyorum
Gökyüzündeki masumluğa bakıp
Göğe yükselmek istiyorum

Bir Cevap Yazın