Kapat
Deneme 734 1

Güzel Günler Göreceğiz | Gökhan ÖNAL

Güzel  Günler Göreceğiz…

Hayatın keşmekeşinden beni uyandıran sesler duyuyorum her gece. Dünyanın sisini alan ışık kümeleri olup düşüyorlar üzerime, gözleri umuda gebe pırıl pırıl yıldızlar gibi parıldıyor .Hafif bir rüzgar gibi aralıyorlar suskunluğumun kapısını. Gülümseyişleri  ile gamzelerine sakladıkları güller saçılıyor etrafıma ve her gülümseyişlerinde içimdeki diktatörlerden birini deviriyorlar, içimdeki bozkır yeşeriyor, dünya yaşanılası bir yer diyorum.

Bakışı çiçek kokan, dünyaya kafa tutan çocuk sesleri onlar. Uyumsuzlukları ruhlarının açlığından. İçlerinde akan nehir dışarıdakine uymuyor,bu yüzden kabarıp  kabarıp  çekiliyor suları.İçlerindeki nehrin yatağını değiştirmeye çalışanlara öfke duyuyorlar. Bir yanları koca adam olma ,diğer yanları hep çocuk kalma telaşında Yaşamak istedikleri ile yaşadıkları arasındaki uçurum çıldırtıyor onları. Mavilikleri düşlerken sisli ve karanlık bir dünya ile karşılaşıyorlar.

Şairin üstü örtülü  dizeleri canlanıyor hafızalarında:

”  Güzel günler göreceğiz çocuklar

Güneşli güzel günler”

Belli ki güneşli güzel günleri arıyorlar.Bitmek bilmeyen ergen taşkınlıkları bu yüzden.Büyüdük diyorlar dalga dalga.İçlerindeki ormanın oksijeni bol geliyor bazen,ama çoğu zaman nefessiz kalıyorlar yeşili görmenin zorluğundan. Ne çok savaş görüyorlar,ne kadar çok ölüm, yaşlarına inat! Hapsediyoruz  biz büyükler onları kendi hücrelerine,kalıptan kalıba sokmaya çalışıyoruz.Renkli uçurtmaları gökyüzünde süzülmesin istiyoruz.İçlerindeki ezgileri duymasınlar diye kulaklarının dibinde davul çalıyoruz.Bulutlarla yarıştırıyor, yıldızları görmesinler istiyoruz her gün biraz daha sınarken.Kendi yanlışlarımızla ruhlarını esir alıyoruz. Hayallerinin yaşama hiç benzemediği gerçeğiyle yüzleştiriyoruz onları. Ve her geçen gün biraz daha hırçın, biraz daha kırılgan oluyorlar. Uzakların çağrısı çınlıyor kulaklarında. Orada var olduğuna inandıkları mutlulukları gelip çalsın artık kapılarını diye şarkılar tuttururken, gelmeyenin yokluğuna küfürler savuruyorlar.

Kimden aldılar bu yarışta bayrağı biliyorum. Aralarına girdiğimde kendi sesimi duyuyorum yankı yankı. Ve onların sesleri beni bu çarpık dünyanın kabusundan uyandırıyor. Yıkılıyor içimdeki putlar, şairin dizesini tekrarlıyorum her gece. Aynı sabırsız, aynı hücreden haykıran tüm çocukların sesiyle, birlikte ve tek yürek:

”Güzel günler göreceğiz çocuklar

Güneşli güzel günler…..”

Gökhan ÖNAL

“Güzel Günler Göreceğiz | Gökhan ÖNAL” üzerine 1 yorum

  1. Güneri ÇOKAKKAYA dedi ki:

    Yazıyı çok beğendim.Teşekkürler Gökhan Hocam,kalemine sağlık…

Bir Cevap Yazın